Ericha Schultze, naczelnika niemieckiej policji politycznej. Został zwolniony po trzech tygodniach uwięzienia w Cytadeli.
11 listopada 1918 wziął udział w rozbrajaniu Niemców. Wieczorem, wraz z całym dawnym zastępem POW, został odkomenderowany do powstałej tego dnia Legii Akademickiej. 26 listopada 1918 jednocześnie z przeformowaniem Legii Akademickiej w regularny oddział, został nominowany na podoficera POW. Z powstałym z Legii 36 Pułkiem Piechoty uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej na terenie Galicji Wschodniej i na Wołyniu. Od 3 lipca do 1 listopada 1919 był uczniem 15. klasy Szkoły Podchorążych. 9 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 podporucznikiem w piechocie i przydzielony do 22 pułku piechoty z równoczesnym odkomenderowaniem do Oddziału II Sztabu GeneralnegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4149. (Sekcja 2 - Wywiad, Wydział 5 – Defensywa).
W sytuacji zagrożenia Warszawy przez Armię Czerwoną, 22 lipca 1920 Generalny Inspektor Armii Ochotniczej, gen. Józef Haller wydał rozkaz o sformowaniu Dywizji Ochotniczej. Na dowódcę dywizji, wyznaczony został ppłk Adam Koc. Stanisław Biskupski został przydzielony do pułku ochotniczego POW, który został przekształcony w 201 Pułk Piechoty, z uwagi na dużą liczbę harcerzy w szeregach nazwany „harcerskim”.