W szpitalu amputowano mu prawą rękę.
21 sierpnia 1920 został uwolniony z niewoli, a po wyzdrowieniu, wrócił do służby w Oddziale II Sztabu Generalnego. W 1922 zostaje porucznikiem, jego macierzystą jednostką był 22 pp. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 26. lokatą w korpusie oficerów administracji (dział kancelaryjny). Pełnił służbę w Komendzie Miasta i Ministerstwie Spraw Wojskowych, a w latach 1928–1929 w Zakładach Amunicyjnych nr 2. Z dniem 31 sierpnia 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grudziądz.
Zmarł 5 stycznia 1944 w Warszawie. Na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie znajduje się jego grób symboliczny (kwatera 79-6-29/30/31).
W 1928 poślubił Leokadię Chrzanowską (1902–1989), z którą miał córkę Teresę Łucję (1928–2018) i syna Andrzeja (1930–1947).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych trzykrotnie Medal Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej Odznaka pamiątkowa 1-go Naczelnego Dowództwa (Sztabu Generalnego) WP
Przypisy
Bibliografia