Kawulski, próbując nawiązać do klasycznych motywów, stara się jednocześnie stworzyć nową opowieść, pełną zaskakujących, magicznych elementów.

Piepiórka docenia kreatywność i estetykę wizualną filmu, w tym stylizacje bohaterów oraz zaskakującą scenografię, ale krytykuje chaotyczną narrację i brak spójności w opowiadanej historii. Wskazuje, że choć aktorstwo, zwłaszcza w wykonaniu Sebastiana Stankiewicza i Tomasza Kota, przynosi pozytywne akcenty, to jednak zbyt wiele wątków pozostaje niejasnych. Recenzent zauważa, że film nie wykorzystuje potencjału muzyki w sposób, który by go wyróżniał, co ogranicza jego siłę oddziaływania na widza. Mimo to, Piepiórka dostrzega, że "Akademia pana Kleksa" odnosi się do współczesnej popkultury w sposób przemyślany, a nie tylko jako bezmyślne nawiązania. Zadaje pytanie, czy nowa wizja Kleksa znajdzie swoje miejsce w sercach widzów, biorąc pod uwagę balans między ambicjami artystycznymi a komercyjnym sukcesem.