Ponadto odznaczeni zostali generałowie: Wołodymyr Hałkin, Serhij Delwig, Wołodymyr Sinkler, Wsewołod Petriw, Serhij Kulżyński, Ołeksandr Koźma, Jewhen Bilecki, Jakiw Szepel, Mykoła Jaszniczenko, Wołodymyr Sawczenko-Bilski, Josyp Bilewycz, Mychajło Peresada-Suchodolski i Wołodymyr Sikewycz. Pośmiertnie odznaczono 12 generałów: Mykoła Junakiw, Fedir Kołodij, Mykoła Kowal-Miedźwiecki, Serhij Diadiusza, Pawło Kudriawcew, Ołeksandr Czechowycz, Ołeksandr Pylkewycz, Naum Nykoniw, Jewhen Mieszkowski, Jewhen Moszynski, Wołodymyr Olszewski i Witalij Hudyma. W sumie odznaczono 136 osób za życia i 12 pośmiertnie.

thumb|Świadectwo nadania Krzyża Symona Petlury podpułkownikowi Tadejowi Netrebie, 1936 Na drugim spotkaniu wyróżniono kolejne 143 osoby. Do końca 1936 roku prawo do noszenia odznaczenia przysługiwało tysiącom osób, ale nie wszystkie krzyże zostały wykonane i wręczone. Ponadto nie wszystkim odznaczonym udało się wystawić świadectwa otrzymania krzyża, mimo że przysługiwały one każdemu wyróżnionemu. Omyłkowo przyznawano też krzyże osobom o wątpliwej biografii, w tym agentom sowieckich służb specjalnych, kolekcjonerom orderów itp. Większość wątpliwych dekoracji rozpoznano w latach 50. i 60.