Leon Silicki (ur. 12 stycznia 1876 w Petersburgu, zm. 21 kwietnia 1954 w Piszu) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 12 stycznia 1876 w Petersburgu, w rodzinie Kazimierza, urzędnika kolejowego i Karoliny z Sobańskich..
25 czerwca 1919 został wyznaczony na stanowisko dowódcy IX Brygady Piechoty, na czele której walczył na wojnie z Ukraińcami, a później wojnie z bolszewikami. 13 maja 1920 objął dowództwo VII Brygady Piechoty. 28 października 1920 został zwolniony ze stanowiska dowódcy brygady oddany do dyspozycji Ministerstwa Spraw Wojskowych, a 22 listopada tego roku wyznaczony na stanowisko instruktora piechoty w Centrum Wyszkolenia 2 Armii w Grodnie. 6 maja 1921 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z warunkowym zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika, z równoczesnym zaliczeniem do Rezerwy armii i powołaniem do służby czynnej oraz przydzielony do VII Brygady Piechoty, a ewidencyjnie do 38 pułku piechoty. 13 września 1921 został odkomenderowany na kurs komendantów powiatowych komend uzupełnień.