u samicy płytki danej pary stykają się brzegami pośrodkowymi, a ostatnia ich para wręcz zlewa się ze sobą, u samca natomiast płytki są oddzielone, a ich brzegi dośrodkowe są faliście ząbkowane. Odnóża występują w liczbie czterech par i składają się z sześciu członów, z których ostatni ma parę rozdwojonych pazurków ze skierowanymi ku tyłowi ostrogami. Ponadto pierwsza i druga para odnóży ma pojedynczy solenidion umieszczony przednio-grzbietowo względem pazurków. Na wierzchu podosomy samca znajdują się dwie pary guzków grzbietowych, pierwsza na wysokości otworu płciowego, druga zaś na wysokości tylnej krawędzi odnóży drugiej pary, oraz edeagus o długości od 7 do 14 μm, leżący na wysokości pierwszej i drugiej pary płytek epimeralnych. U samicy wulwa leży za tylną krawędzią ostatniej pary płytek epimeralnych i ma postać podłużnej szczeliny o długości od 3,4 do 4,4 μm. Opistosoma jest wydłużona, najszersza u podstawy i mocno zwężająca się ku tępemu wierzchołkowi, bardzo niewyraźnie rowkowana poprzecznie, pozbawiona narządu opistosomalnego.
Stadia rozwojowe Jaja są owalne z przednim końcem nieco bardziej zaokrąglonym niż tylnym.