Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Narodowego Centrum Niezależnych i Chłopów, od 1980 do 1987 kierował partią. Zasiadał w radzie miejskiej Mâcon, następnie od 1965 do 1983 pozostawał merem Dompierre-les-Ormes. Od 1967 do 1991 był radnym departamentu Saona i Loara, a od 1970 do 1979 kierował tym gremium. W latach 1968–1981 zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym (z przerwami na okres pełnienia funkcji ministerialnych). Zajmował stanowisko sekretarza stanu ds. służby cywilnej (1968–1969) i reformy administracyjnej (1969–1971), następnie sekretarza stanu przy premierze (1971–1972) i ministrze informacji (1972–1973). Od października 1973 do lutego 1974 pozostawał ministrem informacji i służby cywilnej. W 1979 wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego ze wspólnej listy RPR–UDF, został wiceprzewodniczącym Europejskiego Sojuszu Demokratycznego. W 1988 opuścił CNIP w ramach sprzeciwu wobec dystansowania się partii od Zgromadzenia Narodowego, w tym samym roku kandydował do parlamentu z poparciem FN.