Podstawową rolę odgrywa kapitał ekonomiczny – jego silna koncentracja w obszarach centralnych zapewnia im dominację nad mniej zasobnymi peryferiami. Peryferie, chroniąc się przed nadmierną władzą centrów, przyjmują strategię wspierania innych rodzajów kapitału (np. dowartościowując kapitał polityczny – podtyp kapitału społecznego, czy w szczególny sposób uprzywilejowując kapitał kulturowy). Przykładem kraju, w którym kompensacyjną rolę wobec kapitału ekonomicznego przyjmuje kapitał polityczny, jest Rosja. W Polsce w tej roli występuje kapitał kulturowy, stąd silna rola inteligencji w polskich elitach.
Ponieważ lokalne hierarchie nieekonomicznych kapitałów nie zmieniają faktu, że centra dominują nad peryferiami poprzez kapitał ekonomiczny, w krajach peryferyjnych tworzy się napięcie społeczne wywołane możliwością oparcia statusu społecznego na kryteriach centrum i na kryteriach lokalnych. Wynika stąd częsty podział peryferyjnych elit na orientację „procentrową”-„antyperyferyjną” oraz „properyferyjną”-„antycentrową”.