Współrzędne te, nakładając się, odwzorowywane są w przestrzeni barw przedstawionej za pomocą wykresu chromatyczności jako tzw. trójkąt barw: obszar zamknięty dwiema liniami – krzywą i prostą.
Kolejne prace nad zagadnieniem postrzegania różnicy barw Writhta (1941), MacAdama (1942), Stilesa (1946) doprowadziły do zagadnienia równomierności przestrzeni barw. Jeśli w przestrzeni CIE XYZ wyznaczy się obszary różnicy percepcyjnej barw, wówczas powstaną elipsoidy różnej wielkości (elipsoidy MacAdama): w obszarze barw zielonych o stosunkowo dużej średnicy, w obszarze barw niebieskich o stosunkowo małej średnicy. Oznacza to, że dwa punkty w przestrzeni CIEXYZ w przypadku barw zielonych mogą określać barwy, pomiędzy którymi ludzkie oko nie dostrzega różnicy barw (czyli jest to subiektywnie jedna barwa), natomiast dwa punkty tak samo oddalone w przestrzeni barw CIEXYZ w obrębie barw niebieskich (zimnych) mogą być odebrane jako subiektywnie dwie różne barwy. Prace nad równomiernością przestrzeni barw doprowadziły do stworzenia przestrzeni CIELab i CIELUV.
Kategoria:Przestrzenie barw Kategoria:Kolorymetria