Nimfy osiągają od 267 do 386 μm długości i od 27 do 48 μm szerokości. Ich gnatosoma ma umieszczone na rurkowatych nabrzmiałościach, szpatułkowate kolce nadbiodrowe. Nogogłaszczki budują dwa człony ruchome, z których drugi ma zakrzywiony i niezmodyfikowany kolec grzbietowy oraz dwa kolce przednio-brzuszne, jeden jedno-, a drugi dwuwierzchołkowy. Występują cztery pary odnóży, każde zakończone dwoma czterowierzchołkowymi pazurkami. Między odnóżami od pierwszej do czwartej pary leżą trzy pary tarczek brzusznych.
Ekologia i występowanie Roztocz ten jest monoksenicznym komensalem lub pasożytem szczura wędrownego. Bytuje w mieszkach włosowych na skórze okolic genitaliów i odbytu. Nie stwierdzono wywoływania przez jego żerowanie zmian skórnych.
Do parazytofauny szczura wędrownego należą również cztery inne gatunki nużeńców: D. nanus, D. ponderosus, D. ratti oraz D. ratticola. Spośród nich w okolicy genitaliów i odbytu żyje również D. nanus, ma on jednak różne od D. norvegicus preferencje co do warstwy tkanki i struktury skóry. Ze względu na specjalizację topograficzną wszystkie cztery gatunki mogą współwystępować na pojedynczym osobniku żywiciela.
Gatunek podawany dotąd z Polski i Czech.
Przypisy
Kategoria:Nużeńcowate Kategoria:Pajęczaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1995 roku