Süreya był również członkiem dziewięcioosobowej Rady Kultury powołanej przez Ministerstwo Kultury i Turystyki Republiki Turcji. Na emeryturę przeszedł 2 lutego 1982 jako wysoki urzędnik państwowy. Wtedy też został powołany na członka zarządu zagrożonego upadłością banku Odibank (Middle East İktisat Bank). Objął również stanowisko redaktora encyklopedii Yurt, Meydan Larousse i ANSA Omnis oraz zaangażował się w działalność wydawniczą.
Małżeństwa i życie osobiste Cemal Süreya był czterokrotnie żonaty. Pierwszą żona poety była Seniha Nemli, którą poznał w drugiej klasie gimnazjum w Bilecik. Chociaż ojciec Süreyi nie wyraził zgody na to małżeństwo, Süreya zaręczył się z Senihą Hanım i para pobrała się 7 listopada 1954 roku. Owocem tego małżeństwa jest córka poety Ayçe (ur. 1955). Nieszczęśliwy w małżeństwie, rozchwiany emocjonalnie i mający napady złości Süreya, w urzędzie skarbowym Eskişehir, gdzie pracował jako stażysta poznał kobietę, którą nazywa Üvercinka i wdał się z nią romans. Związek skończył się, gdy poeta został oddelegowany służbowo do Stambułu. W 1958 roku Süreya wniósł o rozwód, który otrzymał po siedmiu latach procesowania się z żoną. W 1961 roku poeta zaręczył się z Suną Lokman i wyjechał służbowo do Paryża. Po powrocie zerwał jednak zaręczyny.