Rafael Cadenas (ur. 8 kwietnia 1930 w Barquisimeto) – wenezuelski poeta i eseista.
Życiorys Cadenas opublikował swój pierwszy tomik poezji, Cantos iniciales, w 1946 roku. Po wojskowym zamachu stanu dokonanym przez Marcosa Péreza Jiméneza udał się na wygnanie do Trynidadu w latach 1952-1956. Doświadczenia tam zdobyte znalazły odzwierciedlenie w jego książkach Una Isla i Los cuadernos del destierro w 1958 i 1960 roku.
W następnych latach, oprócz tomików poezji, ukazało się kilka jego esejów o literaturze. W 1985 roku został odznaczony Premio Nacional de Literatura. W 1992 roku otrzymał Premio Pérez Bonalde. W 2007 roku brał udział w IV Festiwalu Poezji Latynoamerykańskiej w Wiedniu. W 2009 roku otrzymał meksykańską nagrodę Juana Rulfo. W 2015 roku otrzymał nagrodę García Lorca. Następnie w 2018 r. przyznano mu nagrodę Królowej Zofii, a w 2022 r. nagrodę Cervantesa.