Muzyka zwabiła delfina, który uratował Ariona unosząc go na grzbiecie.
Według innej opowieści delfin uratował życie Telemacha, stąd wizerunek delfina umieścił na swojej tarczy Odyseusz, ojciec Telemacha.
Wierzono również, że delfiny unosiły na brzeg ciała ludzi zmarłych w morzu. Tak też miało stać się z ciałem Melikantesa, na cześć którego ustanowiono igrzyska istmijskie.
Delfin przedstawiany był również jako wierzchowiec nimf morskich i nereid. Podobnie w starożytnym Rzymie częstym motywem w sztuce był chłopiec lub putto na delfinie.
W sztuce sepulkralnej starożytnego Rzymu delfiny występują jako przewodnicy dusz w zaświatach.
W sztuce antycznej delfin występuje również jako motyw ornamentalny lub element fauny morskiej.
Delfin w sztuce chrześcijańskiej Antyczne przedstawienie chłopca na delfinie lub delfina ratującego życie nabrało szczególnego znaczenia w sztuce chrześcijańskiej. W ikonografii chrześcijańskiej Delphinus salvator został skojarzony z Chrystusem i symbolizuje Chrystusa jako Zbawiciela.
Delfin z kotwicą lub statkiem na grzbiecie jest symbolem kościoła lub symbolem Chrystusa niosącego na swoich barkach kościół. Delfiny płynące na falach mogą również przedstawiać pełnych zapału chrześcijan dążących do zbawienia.