Michaił Wasiljewicz Sotnikow (ros. Михаил Васильевич Сотников, ur. 15 stycznia 1925 we wsi w Baszkirii, zm. 17 lub 19 maja 1945) – rosyjski saper, gefrajter gwardii, radziecki bohater wojenny. Życiorys Sotnikow urodził się we wsi, w Baszkirskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej w rodzinie chłopskiej. Przed II wojną światową pracował w kołchozie „Rodina” w obwodzie orenburskim. W 1940 ukończył VII klasę. Służył jako saper w 91. Samodzielnym Gwardyjskim Batalionie Saperów w 82. Dywizji Strzelców Gwardii 8 Armii Gwardii. Walczył na Froncie Południowo-Zachodnim, 3 Froncie Ukraińskim i 1 Froncie Białoruskim. Pierwsze odznaczenie zdobył za działania podczas operacji ofensywnej w Dniepropietrowsku, 28 listopada 1943 – usunął wówczas 45 min, podążając przed swoim oddziałem. Następnie rozminował tamę, usuwając 25 min. Odznaczono go 12 grudnia 1943 medalem „Za odwagę”. 14 stycznia 1945 w pobliżu Nowego Miasta przedarł się na linię obrony wroga, rozpoznając położenie pól minowych i zasieków, 15–20 m od okopów wroga. Za tę akcję uzyskał Order Sławy III stopnia.