Wykorzystywano też materiały obciążające, dowody przestępstw lub informacje kompromitujące. W rezultacie udanego werbunku następowało podpisanie przez tajnego współpracownika zobowiązania do współpracy; ten lakoniczny dokument podpisywany był imieniem i nazwiskiem oraz wybranym przez siebie pseudonimem.
Czasami Służba Bezpieczeństwa umieszczała wokół inwigilowanej osoby kilku donosicieli naraz, którzy tym samym nieświadomie nawzajem też i na siebie donosili, w celu krzyżowego sprawdzania takich zebranych informacji.
Liczba tajnych współpracowników SB w poszczególnych latachAgnieszka Gałkowska, Idealny TW. Niektóre psychologiczne aspekty werbunku tajnych współpracowników SB w świetle materiałów szkoleniowych MSW, w: Politeja, nr 1/2007, s. 315-316, ISSN 1733-6716: +RokLiczba TW194950 296195057 332195385 333195619 94119608720196610 779196813 212197015 311197620 358198030 899198245 486198579 411198898 000198952 190
Tajny współpracownik WSW Tajnych współpracowników pozyskiwała Wojskowa Służba Wewnętrzna, spośród żołnierzy zawodowych, służby zasadniczej, pracowników cywilnych, a także członków rodziny żołnierza. Instrukcja WSW z 1984 tak określała cele takiej niejawnej współpracy i działań:
Odpowiednikiem rezydenta w WSW był nieoficjalny pracownik.
Instrukcja WSW z 1987 określała:
Przypisy
Bibliografia