A Dorio ad Phrygium – niekompletny poemat Cypriana Kamila Norwida z 1871.

Poemat napisany białym wierszem daje zjadliwy obraz polskiej wsi o znaczącej nazwie Serionice. Z brzmienia tytułu można się domyślać, że zaginiona część poematu została poświęcona, o wiele bardziej toksycznemu w opinii poety, środowisku miejskiemu. Tytuł utworu: od doryckiego do frygijskiego ma charakter przysłowiowy i oznacza przenośnie od prostoty do zawikłania.

Utwór powstał w 1871 roku. Drukiem ukazał się w 1915. Krytycy podkreślali skalę Norwidowej ironii oraz niewspółmierność ówczesnego życia polskiego z eposem.

Okoliczności powstania utworu Pierwszą wzmiankę o wojnie między żywiołami doryjskim i frygijskim zamieścił Norwid w omówieniu swego dramatu fantastycznego Tyrtej z 1866. Data powstania utworu nie jest znana. Przesmycki ustalił ją na podstawie podobieństwa z rękopisem Pierścienia Wielkiej Damy, na rok 1872. Podobieństwo obydwu utworów w zakresie tonu, wyrażeń, akcentów jest niewątpliwe. Jednak bardziej szczegółowe badania skłoniły badaczy do przyjęcia, że poemat jest utworem wcześniejszym. Pewne związki z treścią listów z 1871 oraz z powstałymi w tym roku dwoma utworami prozą Znicestwieniem narodu i Przyczynkiem do «Rzeczy o wolności słowa», skłaniają obecnie krytyków do przesunięcia daty powstania utworu o rok wstecz.