W latach 1937–1939 był kierownikiem sztuki i reżyserem Teatru Miejskiego w Brnie, a pod koniec 1939 roku powrócił do Narodowego Morawsko-Śląskiego Teatru w Ostrawie, gdzie w roku został dyrektorem.
W czasie okupacji w 1942 został aresztowany. Szybko został wypuszczony, jednak zwolniono go ze stanowiska dyrektora.
Od 1943 pracował w Teatrze Niezależnym (Nezávislé divadlo), Teatrze Kameralnym oraz w Teatrze Urania w Holešovicach. W maju 1945 wraz z innymi aktorami ostrawskiego teatru: Karelem Paloušem i scenografem Janem Sládkiem, założył w Pradze „Malé Realistké divadlo” i został jego dyrektorem.
JWe wrześniu 1945 przeniósł swój teatr do dawnego Teatru Švandov i nowy teatr funkcjonował pod nazwą „Teatr Realistyczny”. W skład zespołu zaangażowani byli m.in. Jiří Dohnal, Bohuš Záhorský i Jiřina Petrovická. Dramaturgiem teatru został , znany czeski tłumacz dzieł Szekspira.
W latach 1950–1951 był reżyserem w Teatrze Narodowym w Pradze. W Teatrze Narodowym współpracował wyłącznie ze scenografem Františkiem Tröstrem, którego później często zapraszał do współpracy przy swoich produkcjach w Teatrze na Vinohradach.