Garstka piasku – poemat prozą Cypriana Kamila Norwida z 1858-59 roku.
Poemat napisany prozą biblijną w dwóch częściach, opowiadający o losach dwóch wygnańców, żyjących w Paryżu: pretora cesarskiego z czasów panowania Kaliguli i powstańca listopadowego. Powstanie utworu wiąże się z prośbą zmarłego w 1858 roku przyjaciela poety Konstantego Linowskiego, byłego powstańca i wygnańca. Utwór ukazał się drukiem dzięki staraniom Konstancji Górskiej, krewnej Linowskiego w 1859.
Okoliczności powstania utworu Powstanie tego niedużego poematu prozą jest związane z osobą Konstantego Linowskiego. Urodził się on w 1807 roku w Warszawie. W czasie powstania listopadowego był sekretarzem poselstwa w Hadze, a następnie został wysłany z misją nawiązania stosunków dyplomatycznych z Turcją. Po powrocie do Warszawy został adiutantem generała Skrzyneckiego. Po upadku powstania udał się za swoim dowódcą do Belgii i tam wstąpił do wojska, w którym dosłużył się stopnia majora. Spensjonowany w 1852 przeniósł się do Paryżu, gdzie nawiązał kontakt ze swą krewną Konstancją Górską. To ona pielęgnowała go w jego ostatniej chorobie w Anglii. Zmarł 8 września 1858. Został pochowany w Paryżu na cmentarzu Père-Lachaise.