Odnóża czwartej pary mają dziewięć lub dziesięć szczecinek na kolanach i goleniach.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1887 roku przez Antonia Berlesego, wówczas z Gamasus mucronatus jako jedynym gatunkiem.
Do rodzaju tego należy 12 opisanych gatunków: Cyrtolaelaps aster (Berlese, 1918) Cyrtolaelaps berlesei Chelebiev, 1984 Cyrtolaelaps chiropterae Karg, 1971 Cyrtolaelaps gracilipes Banks, 1916 Cyrtolaelaps kasakstanicus (Chelebiev, 1978) Cyrtolaelaps minor Willmann, 1952 Cyrtolaelaps mucronatus (Canestrini et Canestrini, 1881) Cyrtolaelaps paraster Costa, 1961 Cyrtolaelaps qinghaiensis Ma, 1988 Cyrtolaelaps rectus (Berlese, 1920) Cyrtolaelaps spurius (Holzmann, 1969) Cyrtolaelaps subnudus (Berlese, 1918)
Przypisy
Kategoria:Ologamasidae