Wojska Obrony Powietrznej – rodzaj sił zbrojnych ZSRR; rodzaj wojsk Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej.
Historia W 1948 wojska obrony powietrznej otrzymały status samodzielnego rodzaju sił zbrojnych i zapewniały osłonę obiektów wojskowych, administracyjno-gospodarczych oraz wojsk. W 1958 w Związku Radzieckim utworzono w ramach wojsk lądowych wojska obrony przeciwlotniczej. W tej sytuacji zadania WOP zostały ograniczone do osłony obiektów strategicznych.
W 1986 zintegrowano (usankcjonowano podział) WOP z elementami systemu obrony antyrakietowej i kosmicznej. W ich skład weszły: wojska radiotechniczne, wojska rakietowe OP, lotnictwo myśliwskie OP, wojska obrony rakietowej i kosmicznej.
Rozkaz prezydenta Rosji nr 725 z 16 lipca 1997 nakazał integrację dotąd samodzielnych Wojsk Obrony Powietrznej z Siłami Powietrznymi. Tym sposobem WOP utracił statut samodzielnego rodzaju SZ. Jednym z następstw reorganizacji armii w latach 1997–1998 było rozdzielenie systemu obrony powietrznej oraz systemu obrony przeciwrakietowej i kosmicznej.