Przez przednią szybę owiewki wystawał celownik teleskopowy.
Pierwszy z dwóch zbudowanych samolotów wzbił się w powietrze w marcu 1933 roku, a drugi wkrótce po nim. Obie maszyny różniły się konstrukcją podwozia głównego, które w pierwszym samolocie wyposażone było w rozpórki, a w drugim zastosowano golenie z owiewkami na koła. Prototypowe 1MF10 były dość nieudane i nie spełniały wymagań stawianych przez marynarkę. Oba rozbiły się podczas prób, ale doświadczenie zdobyte przy ich testowaniu pozwoliło kontynuować prace nad nową, lepszą konstrukcją.
W 1934 roku Kaigun Kōkū Hombu (Biuro Lotnictwa Marynarki w Ministerstwie Marynarki), wciąż nie posiadające myśliwca pokładowego, po raz kolejny złożyło zapotrzebowanie na tego typu samolot. Tym razem inżynierowie firmy Mitsubishi przedstawili projekt całkowicie metalowego samolotu, oznaczonego jako Ka-14, ze skrzydłami w kształcie spłaszczonej litery W. Kąt skrzydeł w stosunku do kadłuba wynosił -16,4°, a od miejsca zamontowania podwozia głównego 9,5°. Maszyna była napędzana 9-cylindrowym silnikiem gwiazdowym Nakajima Kotobuki 5 o mocy 550 KM, który został wybrany ze względu na mniejszą masę, niż konkurencyjny Mitsubishi Kinsei A-4. Pierwszy prototyp oblatany 4 lutego 1935 roku okazał się szybszy niż wymagała tego marynarka, ale pojawiły się trudności w jego sterowaniu.