O wadach wstawek informował poseł Stanisław Żelichowski w interpelacji do ministra infrastruktury z 12 stycznia 2005. Wprowadzenie wstawek do jednostek EN57 eksploatowanych przez Zakład Pasażerski Przewozów w Warszawie w ocenie maszynistów miało spowodować zmniejszenie efektywności hamowania; koła pociągów miały się zakleszczać, przy opadach dochodziło do spadku siły tarcia, zaś przy hamowaniu z wkładek miał wydobywać się gryzący dym. Sprawę poruszył również Głos Maszynisty w numerze z 15 grudnia 2005 (4 dni przed wypadkiem), wspominając o niskiej skuteczności działania hamulca przy małych prędkościach i słabej skuteczności działania hamulca ręcznego.
Bohdan Bułhak, prezes Frenoplastu, w wywiadzie w lutym 2006 r. stwierdził, że w 2001 r. wstawki kompozytowe uzyskały pozytywną opinię Instytutu Pojazdów Szynowych IPS „Tabor” w Poznaniu, a Katedra Transportu Szynowego Politechniki Śląskiej przeprowadziła próby skuteczności hamulca EZT wyposażonego we wstawki kompozytowe, na podstawie których stwierdzono, że skuteczność hamowania z maksymalnych prędkości jest podobna do uzyskanej przy wstawkach żeliwnych. W latach 2002–2003 przeprowadzono badania eksploatacyjne na obszarze Beskidów i Mazowsza zakończone przedłużeniem świadectwa dopuszczenia do eksploatacji przez Urząd Transportu Kolejowego do 2007 r.