2 lipca 1919 r. delegacja estońsko-łotewska spotkała się z delegacją niemiecką w Strazdumuiža nad jeziorem Juglas (obecnie wschodnia część Rygi; w 1919 r. miejscowość funkcjonowała również pod niemiecką nazwą Strasdenhof). Rozmowom jako mediator przewodniczył płk Stephen Tallents, brytyjski komisarz ds. państw bałtyckich. Delegacja niemiecka składała się z przedstawicieli Bałtyckiej Landeswehry, Żelaznej Dywizji, Brygady Łotewskiej Landeswehry oraz rosyjskiego, walczącego u boku Niemców oddziału księcia LievenaT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 214..

Porozumienie zostało zawarte 3 lipca. Na mocy zawieszenia broni Niemcy mieli do 5 lipca wycofać się z Rygi, natomiast do łotewskiej stolicy wejść miały oddziały łotewskie – walcząca dotąd u boku Niemców Brygada Łotewska Landeswehry oraz Brygada Północna (lub 2 Brygada Łotewska), którą sformowano z łotewskich ochotników w składzie sojuszniczej armii estońskiej. Pozostałe jednostki armii estońskiej nie miały wkraczać do Rygi, co miało przeciwdziałać umocnieniu się wpływów estońskich na Łotwie. Estończyków zobowiązano również do przekazania pod zarząd Łotwy terytoriów Liwonii, które w toku wcześniejszej ofensywy odbili z rąk bolszewików.