został on wówczas zmodernizowany i przezbrojony w osiem pojedynczych dział uniwersalnych kalibru 120 mm, z których sześć rozmieszczono w osi symetrii okrętu, w trzech poziomach na dziobie i rufie, a dwa po bokach rufowej nadbudówki (nieco podobnie do amerykańskich krążowników typu Atlanta). Działa były również konstrukcji brytyjskiej Vickers-Armstrong Mk F, produkowane na licencji. Długość lufy wynosiła L/45 (faktycznie 47,4 kalibru), a strzelały pociskami o masie 22 kg. Nowe działa miały większą donośność od poprzednich – 20 400 m. Kąt podniesienia luf wynosił od -5° do +80°. Działa zamontowane były w stanowiskach z maskami Mk M. Z lekkiego uzbrojenia okręt otrzymał pięć podwójnych stanowisk niemieckich półautomatycznych armat przeciwlotniczych kalibru 37 mm C/30 i osiem pojedynczych działek kalibru 20 mmLiczbę 10 działek 37 mm i 8 działek 20 mm podaje i jest ona zgodna z podaną w oraz szczegółowymi planami w , pokazującymi pięć podwójnych stanowisk 37 mm i osiem pojedynczych 20 mm. Według , okręt miał pięć podwójnych działek 37 mm i osiem poczwórnych 20 mm, co jest powielane w
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Krążowniki lekkie typu Méndez Núñez · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.