Pierwszy miał nosić imię „Blas de Lezo”, a drugi „Méndez Núñez”, lecz z racji tego, że w 1924 roku przypadało stulecie urodzin admirała Casto Méndez Núñeza (1824-1869), postanowiono oddać w tym roku do służby krążownik o tej nazwie, a ponieważ budowa „Blas de Lezo” była bardziej zaawansowana, dekretem królewskim 6 marca 1922 roku, jeszcze przed wodowaniem, zamieniono nazwy obu okrętom. Pierwszy z budowanych okrętów został zwodowany 27 lipca 1922 roku, a drugi 3 marca 1923 roku. W konsekwencji „Méndez Núñez” został wcielony do służby w marynarce hiszpańskiej w 1924 roku, a „Blas de Lezo” 13 maja 1925 roku.
Krążowniki typu Méndez Núñez w chwili ukończenia były oparte na już przestarzałym projekcie wywodzącym się sprzed I wojny światowej. W efekcie były one mniejsze i słabiej uzbrojone od wszystkich wchodzących do służby w latach 20. krążowników, zwłaszcza biorąc pod uwagę mało racjonalne rozmieszczenie artylerii, przez co dysponowały najsłabszą salwą burtową z czterech działNa podstawie (całość). Liczbę czterech dział w salwie burtowej miały jeszcze jedynie japońskie mniejsze, budowane równolegle lecz ukończone w 1919 roku krążowniki lekkie typu Tenryū.