Stanowią one świadectwo odrodzenia sztuki w kręgach senatorskich związanych z pogaństwem i będącego swoistym wyrazem przeciwstawienia się chrześcijaństwu.
Proweniencja Dyptyk wzmiankowany jest po raz pierwszy w 1717 roku, znajdował się wówczas w benedyktyńskim opactwie Montier-en-Der, gdzie wstawiony był jako drzwiczki do średniowiecznego relikwiarza. Richard Delbrueck wiązał jego pochodzenie z żyjącym w VII wieku mnichem Berchariusem, który zgodnie ze spisaną w X wieku jego biografią, w drodze powrotnej z pielgrzymki do Ziemi Świętej miał przywieźć ze sobą liczne skarby, w tym panele wykonane z kości słoniowej.
Dyptyk zaginął w czasie rewolucji francuskiej, kiedy opactwo Montier-en-Der zostało zamknięte i podpalone. Skrzydło Nikomachów odnaleziono w 1860 roku na dnie studni, do której wyrzucono je prawdopodobnie po zniszczeniu w pożarze. Skrzydło Symmachów zostało odkryte niedługo potem w zbiorach prywatnej osoby i w 1865 roku nabyte przez londyńskie Victoria and Albert Museum.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sztuka starożytnego Rzymu Kategoria:Wyroby z kości słoniowej Kategoria:Musée National du Moyen Âge