W następnych latach powstawały wersje naboju 14,5 mm wyposażane w nowe typy pocisków o różnym przeznaczeniu. W 1944 roku do uzbrojenia Armii Czerwonej wprowadzono wkm KPW kalibru 14,5 mm. Z czasem stał się on podstawowym uzbrojeniem radzieckich transporterów opancerzonych.
W latach 90. powstało kilka typów wielkokalibrowych karabinów wyborowych zasilanych nabojem 14,5 × 114 mm.
Wersje B-32 – pocisk przeciwpancerno-zapalający. Naboje z tym pociskiem były produkowane od 1940 roku. Oznaczenie: końcówka pocisku czarna z paskiem czerwonym. BS-41 GŁ – pocisk przeciwpancerno-zapalający. Dzięki zastosowaniu rdzenia wolframowego pocisk BS-41 GŁ miał przebijalność wyższą o 25% od B-32. Naboje z tym pociskiem były produkowane od 1941 roku. Oznaczenie: końcówka pocisku czarna, pozostała część czerwona, spłonka czarna. BST-41 – pocisk przeciwpancerno-zapalajaco-świetlny. BZT – pocisk przeciwpancerno-zapalająco-smugowy. Oznaczenie: końcówka pocisku fioletowa z paskiem czerwonym ZP – pocisk zapalająco-świetlny MDZ – pocisk burząco-zapalający BS – pocisk przeciwpancerny opracowany w 1989 roku. Z – pocisk zapalający. Oznaczenie: końcówka pocisku czerwona
Wymiary naboju 450px
Wymiary naboju 14,5 × 114mm. Wszystkie wymiary podane są w milimetrach.
Przypisy
Bibliografia
14,5 x 114 mm