p.n.e.-IV w.n.e.).

Nieopodal dworu, w stronę rzeki, zidentyfikowano też ślady grodziska stożkowego z XV w., reliktu późnośredniowiecznej rezydencji ówczesnych właścicieli wsi.

Edmund Stawiski herbu Gozdawa (1813 – 1890) zapoczątkował literackie tradycje Podłężyc - jako redaktor „Roczników Gospodarstwa Krajowego”, którymi kierował od 1857, i autor artykułów w „Wiadomościach Archeologicznych”. E. Stawiski pracował i zmarł w dworze w Podłężycach. Kontynuatorem Podłężyc literackich był Światopełk Karpiński (1909 – 1940), który w 1924 spędzał wakacje w Podłężycach. Tu, wspólnie z bratem Zbigniewem (przyszłym architektem – projektantem m.in. Ściany Wschodniej w Warszawie), zredagował pisemko satyryczne „Chitbrom”. Zamieścił w nim wiersz zatytułowany: „Co widział Futurotwór w Podłężycach w roku 1924”. W 2002 Stowarzyszenie na Rzecz Ochrony Krajobrazu i Dorobku Kultury Regionu Nadwarciańskiego im. Edmunda Stawiskiego mające siedzibę w Podłężycach, wydało książkę z esejami i opowiadaniami Romy Alvarado – Łągunionok i Michaliny Łagunionok „To i tamto”.