Reina Regente – hiszpański krążownik pancernopokładowy z końca XIX wieku, zbudowany w Wielkiej Brytanii, główny okręt składającego się z trzech jednostek typu Reina Regente. Klasyfikowany jako krążownik pancernopokładowy I rangi. Wodowany w 1887 roku, wszedł do służby w 1888 roku. W 1895 roku zatonął z całą załogą podczas sztormu.

Okręt miał wyporność około 5000 ton, a jego uzbrojenie główne składało się z czterech armat kalibru 240 mm i sześciu armat kalibru 120 mm. Napędzały go maszyny parowe, pozwalając na osiąganie prędkości ponad 20 węzłów. Tę samą nazwę otrzymał następnie drugi krążownik ulepszonego typu.

Budowa

W latach 80. XIX wieku w marynarkach świata zaczęły pojawiać się szybkie krążowniki pancernopokładowe, przede wszystkim budowane przez angielską stocznię Armstronga w Elswick, nowocześniejsze od budowanych w tym czasie w Hiszpanii. Rząd hiszpański zdecydował wówczas zamówić zaprojektowanie i budowę nowoczesnego krążownika za granicą, który zarazem stanowiłby wzór dla dalszych jednostek budowanych w kraju. Po przeprowadzeniu konkursu, zamówienie na okręt złożono 24 maja 1886 roku w szkockiej stoczni James & George Thompson w Clydebank. Krążownik otrzymał imię „Reina Regente” („Królowa Regentka”), na cześć sprawującej regencję Marii Krystyny.