Ponieważ startowały z Wyspy Wniebowstąpienia, również one musiały uzupełniać paliwo w locie, pobierając je z innych tankowców. Podczas każdego z lotów tankowanie odbywało się kilkanaście razy. Naloty przeprowadzone w ramach tej operacji stanowiły wówczas najdalsze loty bombowe w historii lotnictwa.
mały|Bombowiec strategiczny Avro Vulcan mały|Tankowiec powietrzny Handley Page Victor
Misje Odbyło się siedem lotów o kryptonimach Black Buck 1 do 7, z których pięć osiągnęło cel, a dwa zostały przerwane.
Black Buck 1 – 30 kwietnia i 1 maja 1982. W celu zbombardowania pasa startowego lotniska w Port Stanley wystartowały dwa bombowce (jeden jako rezerwowy). Niedługo po starcie maszyna przeznaczona do ataku musiała zawrócić z powodu usterki. Samolot rezerwowy wykonał nalot, uszkadzając pas startowy. Black Buck 2 – 3–4 maja. Wystartował jeden bombowiec i bez większych problemów osiągnął cel. Jednak z powodu słabego wyszkolenia załogi, bomby nie trafiły w cel. Black Buck 3 – 13 maja. Jeden bombowiec wystartował, aby zniszczyć pas startowy. Z powodu silnego wiatru wzrosło zużycie paliwa i akcję odwołano. Black Buck 4 – 28 maja. Celem miały być instalacje radarowe, bombowce uzbrojono w pociski AGM-45 Shrike. Misję przerwano po 5 godzinach lotu z powodu awarii systemu tankowania na jednym z tankowców. Black Buck 5 – 31 maja.