Brama Raciborska – region geograficzny o krajobrazie doliny rzecznej obejmujący dolinę rzeki Odry w okolicach miasta Racibórz, część Niziny Śląskiej. Wyróżniony jako mezoregion z indeksem 318.50 w regionalizacji fizycznogeograficznej Polski z 2018 roku wykonanej przez międzyuczelniany zespół geografów pod kierownictwem Jerzego SolonaSolon i inni 2018, s. 170.. W podziale Jerzego Kondrackiego omawiany region nie występuje, a obszar go obejmujący jest tam częścią mezoregionu Kotliny RaciborskiejKondracki 2002, s. 175–176..
Charakterystyka Brama rozciąga się pasem długim na 30 km i szerokim na 5,5 km, zajmuje powierzchnię 153 km² i graniczy z Kotliną Raciborską na północy, Kotliną Ostrawską na południu, Płaskowyżem Rybnickim na wschodzie i Płaskowyżem Głubczyckim na zachodzie. Pod względem rzeźby terenu jest to dno płaskiej doliny Odry (poziom 180–195 m n.p.m.) oraz ograniczające to dno wzniesienia (220 m n.p.m.), które wyodrębniają się szczególnie na wschodnim styku z Płaskowyżem Rybnickim, gdzie jednocześnie Nizina Śląska przechodzi w Wyżynę Śląską. W pokryciu terenu przeważają grunty orne, gdyż pomimo zagrożenia powodziami intensywnie funkcjonuje tutaj rolnictwo. Głównym typem gleb są mady. Poza gruntami ornymi, wśród roślin dominują chwasty, naturalne lasy łęgowe zachowały się jedynie fragmentarycznieBadora i inni 2021, s.