Przy kościele działała szkoła parafialna, szpital oraz Bractwo Serca Jezusowego założone w 1747 r. W latach 1787–1793 wzniesiono murowany kościół ufundowany przez hrabiego Antoniego Tyszkiewicza. Budowę ukończył jego syn Wincenty. Klasycystyczną świątynię konsekrowano 20 października 1793 r. pod wezwaniem św. Kazimierza. W 1806 r. na 4-kolumnowym portykiem fasady wzniesiono wieżę zegarową, przenosząc zegary ze zlikwidowanego łohojskiego ratusza. W 1843 r. sprowadzono tu relikwie św. Kazimierza. We wnętrzu znajdował się ołtarz główny namalowany w technice malarstwa iluzjonistycznego, jednak płaska ściana apsydy posiadała niszę, w której od 1817 r. znajdowała się naturalnej wielkości drewniana figura Jezusa. Iluzjonistyczne ołtarze boczne św. Antoniego i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny były zwieńczone obrazami św. Wincentego i św. Kazimierza w okrągłych ramach. W krypcie grobowej Tyszkiewiczów pod kościołem znajdował się ołtarz Ukrzyżowania.
W 1884 r. parafia liczyła ok. 6000 osób, posiadała kaplice w Tadulinie i Jemielianowie. W 1907 r. teren kościoła otoczono nowym ceglanym płotem z bramą. Na prawo od świątyni stała wbudowana w ogrodzenie dwuprzęsłowa murowana dzwonnica. W tym czasie w parafii było ponad 5200 wiernych.