W chwili śmierci Lundeena FBI badało jego powiązania z Viereckiem, który szerzył w USA prohitlerowską i antysemicką propagandę.
Po katastrofie żona Lundeena, Norma, próbowała oczyścić jego imię, ukrywając związki męża z nazistowskim reżimem. W ciągu dwóch dni od katastrofy pojechała do biura zmarłego męża na Kapitolu, żeby zabrać dokumenty łączące go z Viereckem. W ciągu roku od katastrofy kilku dziennikarzy zaczęło informować, że Viereck był ghostwriterem Lundeena i pisał jego przemówienia. Norma Lundeen, chcąc zablokować publikację tych wiadomości, występowała w audycjach radiowych, w których oczerniała zajmujących się tą sprawą dziennikarzy i twierdziła, że „nikt nie pisał przemówień [jej] męża”. Jednemu z dziennikarzy radiowych groziła procesem sądowym. Obrona wezwała ją na świadka w procesie Vierecka, którego prokurator William Maloney oskarżył o naruszenie . Norma Lundeen zeznała wtedy fałszywie, że wprawdzie zabrała dokumenty dotyczące Vierecka, ale zaginęły one podczas włamania do jej domu.