Koncepcja budowy drugiego budynku w zespole szkół ludowych na Gajowicach pojawiła się w 1900 r. Stanowiła przyczynek do opracowania kilu projektów: z 1900 r. uwzględniający szkołę i osobny budynek mieszkalny, autorstwa Richarda Plüddemanna i Karla Klimma, z 1902 r. opracowana także przez Richarda Plüddemanna ale już z udziałem Hermanna Froböse, oraz trzecia z 1903 r. również Richarda Plüddemanna i Hermanna Froböse, która została przyjęta do realizacji. Pozwolenie na budowę wydano w 1906 r., a realizacja obiektu prowadzona była w latach 1905–1907. Według pierwotnego programu użytkowego obiektu w budynku szkoły znajdowało się 40 klas oraz sala rysunkowa, sala gimnastyczna, pracownia do zajęć z gospodarstwa domowego i prac ręcznych, łaźnia, a także mieszkania służbowe.

W wyniku działań wojennych prowadzonych w czasie II wojny światowej podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. budynek uległ uszkodzeniu. Przede wszystkim uszkodzony został dach obiektu, a także ozdobne szczyty. Odbudowa dachu i inne prace naprawcze wykonano w latach 50. Dekoracje szczytów w stosunku do pierwowzoru odtworzono w uproszczonej formie. Początkowo w budynku działała Szkoła Podstawowa nr 33, następnie w styczniu 1984 r.