thumb|Atak ludzkiej fali francuskiej Armée de terre na manewrach w roku 1913 Atak ludzkiej fali – ofensywna taktyka piechoty, w której atakujący przeprowadza nieosłonięte uderzenie czołowe z gęsto skoncentrowanymi formacjami piechoty przeciwko linii wroga, mająca na celu pokonanie obrońców poprzez angażowanie się w walkę wręcz. Nazwa odnosi się do koncepcji skoordynowanej masy żołnierzy uderzającej na wroga i zmiatającej go samą siłą i pędem, jak fala oceanu rozbijająca się o plażę.

Definicja Według analityka United States Army, Edwarda C. O’Dowda, techniczna definicja taktyki ataku ludzkiej fali to frontalny atak gęsto skoncentrowanych formacji piechoty na linię wroga, bez żadnych prób osłony lub maskowania ruchów atakującego. Celem takiego ataku jest związanie walką wręcz jak największej liczby żołnierzy przeciwnika, licząc że szok spowodowany dużą ilością atakujących zdezorganizuje obronę i doprowadzi do wycofania się przeciwników.