4 grudnia 1919 został mianowany z dniem 1 grudnia rotmistrzem w 7 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4284.. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
Od stycznia do maja 1921 dowodził 22 pułkiem ułanów. Z powodu ciężkiej choroby został mu udzielony sześciomiesięczny urlop. Po zakończeniu urlopu na własną prośbę został przeniesiony do 3 pułku szwoleżerów w Suwałkach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku (do 1924 zastępca dowódcy pułku był jednocześnie dowódcą I dywizjonu). 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 78. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1927 i 8. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W styczniu 1928 został przeniesiony do 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie na stanowisko dowódcy pułku. Z dniem 6 marca 1928 został przeniesiony służbowo na trzyipółmiesięczny kurs oficerów sztabowych kawalerii w Obozie Szkolnym Kawalerii w Grudziądzu. 10 listopada 1930 prezydent RP nadał mu stopień pułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 3. lokatą w korpusie kawalerii.