mały|Apotecja z gwiaździstymi aparatami apikalnymi Coccomyces dentatus (J.C. Schmidt & Kunze) Sacc. – gatunek grzybów z rodziny łuszczeńcowatych (Rhytismataceae). Rozwija się na opadłych liściach drzew.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Coccomyces, Rhytismataceae, Rhytismatales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten opisali w 1816 r. Johann Carl Schmidt i Gustav Kunze, nadając mu nazwę Phacidium dentatum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1877 r. Pier Andrea Saccardo. Ma 12 synonimów. Niektóre z nich: Coccomyces bromeliacearum Theiss. 1910 Coccomyces filicicola Speg. 1918 Coccomyces pentagonus Kirschst. 1936.
Morfologia Anamorfa Jej owocniki pojawiają się śródnaskórkowo, wcześniej niż apotecja. Mają średnicę 100–300 µm, są czarne, na przekroju soczewkowate do lekko stożkowatych, z ciemnobrązową warstwą wierzchnią,. Zarodniki uwalniane przez nieregularne pęknięcie w górnej ścianie. Komórki konidiotwórcze w palisadzie podstawnej, osadzone na krótkich konidioforach, 5–10 × 2–2,5 µm, stopniowo zwężających się i proliferujące sympodialnie. Konidia 4–5 x ok.