Uzależnienie od alkoholu, heroiny, słodyczy i lekarstw odgrywało w tym kluczową rolę. Z czasem bezdomny Mancini trafił do szpitala psychiatrycznego, gdzie poznał jednego z pacjentów, Rolanda Oudinota, ojca Carole Oudinet. Spotkanie obu mężczyzn było katalizatorem wydarzeń, które doprowadziły do napaści na Carole, a relacja Mancieniego uświadamia policjantom, że wina podejrzanego wcale nie jest oczywista.
Styl Przy tworzeniu rysunków Larcenet używał tuszu, akwareli i węgla drzewnego. Ponure ilustracje policyjnego przesłuchania i historii Manciniego są przedstawione w czerni, bieli i szarości. Z kolei epizody „wybuchu”, których doświadczył Mancini, stoją w wyraźnym kontraście i pokazane są poprzez ekspresyjne, kolorowe rysunki. Każdy panel powstał jako pojedynczy obraz bez elementów tekstowych. Zarówno układ poszczególnych wizerunków na kartach, jak i liternictwo nastąpiło później.
Tomy +TomWydanie polskieWydanie oryginalneUwagi1Tłuste cielsko (2022)Grasse Carcasse (2009) W polskim wydaniu oba tomy ukazały się w jednym zbiorczym albumie.2Apokalipsa według świętego Jacky’ego (2022)L’Apocalypse selon Saint Jacky (2011)3La Tête la première (2012)4Pourvu que les Bouddhistes se trompent (2014)