Karolina Olsson, znana również jako Soverskan på Oknö (śpiąca z Oknö) (ur. 29 października 1861 w Oknö, obok Mönsterås w Szwecji, zm. 5 kwietnia 1950 tamże) – Szwedka, która rzekomo pozostawała w stanie hibernacji pomiędzy 1876 a 1908 (32 lata).
Życiorys Olsson miała pięcioro rodzeństwa. Jej matka urodziła się w 1829, a ojciec w 1825 i był rybakiem. Dziewczyna rozpoczęła naukę w szkole dopiero jesienią 1875, choć umiała już czytać i pisać. Mieszkała razem ze swoją rodziną na farmie, na wyspie Oknö.
22 lutego 1876 Olsson zasnęła w wieku czternastu lat. Poprzedniego dnia skarżyła się na bóle zęba. Rodzina uważała, że w grę wchodzą czary i ich córka powinna się położyć. Jednak nie obudziła się ze snu, który nastąpił.
Kilkakrotnie odwiedzał ją miejscowy lekarz, Johan Emil Almblah, który stwierdził, że jej sen był ciężkim przypadkiem histerii. Dziewczyna w lipcu 1892 trafiła na miesiąc do szpitala w Oskarshamn. Podejmowano również próby wyleczenia choroby za pomocą elektryczności. 2 sierpnia 1892 Olsson została zwolniona bez zmiany jej stanu zdrowia. Diagnoza, którą postawili lekarze brzmiała: dementia paralytica.