może się rozmnażać kilkakrotnie w ciągu roku. Młode ssą mleko przez około trzy tygodnie, a dojrzałość płciową mogą osiągnąć już po 5 tygodniach.
Na szczurach bladych pasożytują różne nicienie z rzędu Syphacia.
Populacja i zagrożenia mały|Szczur blady nad kanałem Szczur blady ma duży zasięg występowania, jest obecny w wielu obszarach chronionych. Wypiera go inwazyjny, obcy w Australii szczur śniady (Rattus rattus) i polują na niego zdziczałe koty, również sprowadzone przez człowieka. Zagrożeniem dla niego może być także pasące się bydło, które zadeptuje płytkie nory szczurów bladych. Degradacja i utrata siedlisk nadal stanowią dla niego zagrożenie. Ogółem jednak Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje szczura bladego za gatunek najmniejszej troski.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Ssaki Australii Kategoria:Szczury Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1904 roku