W 1945 podjął pracę w luksemburskiej służbie dyplomatycznej, był attaché prasowym w ministerstwie spraw zagranicznych, szefem przedstawicielstwa przy dowództwie francuskich sił okupacyjnych w Niemczech w Baden-Baden (1947–1949) i reprezentantem państwa w Sojuszniczej Radzie Kontroli Niemiec. Następnie pomiędzy 1950 a 1956 pozostawał sekretarzem i radcą w ambasadach w Bonn oraz Brukseli. Od 1956 do 1957 zastępca szefa delegacji przy EURATOM, a od 1958 do 1970 pierwszy stały przedstawiciel Luksemburga przy Wspólnotach Europejskich. W latach 1962–1970 zasiadał jednocześnie w Parlamencie Europejskim, pozostając niezrzeszonym. Od 1970 do 1976 pozostawał członkiem trzech kolejnych Komisji Europejskich (jako bezpartyjny). Odpowiadał w nich za konkurencję (1970–1976), politykę regionalną i informację (1970–1973) oraz administrację (1973–1976). W maju 1976 przeszedł udar, po czym zapadł w śpiączkę, w związku z czym jego obowiązki przejął Raymond Vouel.