Dziewięcioosiowa fasada podzielona została trzema ryzalitami: środkowy posiadał oddzielne balkony na każdym piętrze i zwieńczony został trójkątnym tympanonem wypełnionym płaskorzeźbą przedstawiającą stojącą postać kobiety z rozstawionymi rękoma, z tarczami po bokach oraz z atrybutami nauki – globusem i lunetą, i sztuki – paletą malarską i pędzlami. Na poszczególnych kondygnacjach ryzalitu środkowego balkony flankują różne stylistycznie kolumny, różne formy posiadają również umieszczone między nimi balustrady. Na drugiej kondygnacji są to boniowane proste filary z balustradą pełną, na trzeciej kolumny doryckie z balustradą pełną, a na czwartej kolumny jońskie z balustradą tralkową. Nad tympanonem umieszczono wieżyczkę z hełmem pokrytym blachą.
Boczne ryzality posiadają wykusze obejmujące trzy górne kondygnacje, zakończone wysokimi hełmami. W skrajnych osiach, na trzech kondygnacjach, znajdują się loggie. Fasadę na całej wysokości pokryto boniowaniem modelowanym w tynku i ozdobiono bogatymi secesyjnymi ornamentami. Po obu bokach ryzalitu środkowego znajdują się dwa, bogato zdobione, otwory wejściowe, m.in. nad wejściem północnym znajdują się putta podtrzymujące kartusz herbowy. W narożnikach pomiędzy bocznymi ryzalitami a korpusem budynku znajdują się wykusze na wycinku koła.