Pod koniec lipca 1914 politycy SDN współtworzyli Centralny Komitet Narodowy we Lwowie. Wiedeńskie rozmowy Głąbińskiego, jako wysłannika CKN, o powołaniu armii polskiej zakończyły się niepowodzeniem. W połowie sierpnia tego samego roku endecy weszli w skład Naczelnego Komitetu Narodowego w Krakowie. Sekcja Wschodnia NKN, z politykami narodowymi, rozpoczęła organizowanie Legionu Wschodniego. Jednak spór o rotę przysięgi spowodował, że we wrześniu 1914 oddział został rozformowany, a endecy wystąpili z NKN. Ostatecznie też porzucono orientację na Austro-WęgryT. Sikorski, Stronnictwo Demokratyczno-Narodowe, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 1, red. K. Kawęcki, Warszawa 2022, s. 229..
Działacze SDN, w obawie przed represjami, w czerwcu 1915 wyjechali na Ukrainę i Wołyń, gdzie kontynuowali działalność społeczno-polityczną. Struktury polityczne partii zaczęto odbudowywać w Galicji od 1917. W licznych enuncjacjach podkreślano wolę odbudowy niepodległej Polski, mającej dostęp do morzaT. Sikorski, Stronnictwo Demokratyczno-Narodowe, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 1, red. K. Kawęcki, Warszawa 2022, s. 233..