Planicapitus luteus – gatunek pluskwiaka z rodziny tasznikowatych i podrodziny Isometopinae. Jedyny z monotypowego rodzaju Planicapitus. Zamieszkuje wilgotne lasy równikowe Borneo.
Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2020 roku przez Artura Taszakowskiego, Kim Junggona i Aleksandra Herczka na łamach „ZooKeys” w publikacji współautorstwa Claasa Damkena, Rodzaya A. Wahaba i Jung Sunghoona. Jako miejsce typowe wskazano dolinę Danumu, 70 km na zachód od Lahad Datu, w malezyjskim stanie Sabah. Nazwa rodzajowa to połączenie łacińskich słów planus czyli „płaski” i caput, capitis czyli „głowa”. Z kolei epitet gatunkowy oznacza po łacinie „żółty”.
Morfologia thumb|left|Genitalia samca. A i B: kapsuła genitalna w widoku grzbietowym i ogonowym, C: lewa paramera, D: prawa paramera, E: edeagus Pluskwiak o owalnym, lekko wydłużonym ciele długości 2,6 mm i szerokości około 1,2 mm. Oskórek ma błyszczący, porośnięty jasnobrązowymi, półwzniesionymi szczecinkami. Głowa jest półtorakrotnie wyższa niż szeroka, spłaszczona, niepunktowana, pomarszczona, ubarwiona żółtobiało z ciemnobrązowymi plamkami na białawym czole, rudożółtymi oczami złożonymi, pomarańczowym ciemieniem i cienkimi, żółtawymi czułkami. Kłujka sięga w spoczynku do trzeciego segmentu odwłoka.