Załogi zostały zebrane w miejscowości Płotnica leżącej na południe od Prypeci, gdzie utworzono z nich spieszony batalion piechoty. Na jego czele stanął kapitan marynarki Bronisław Bończak. Batalion ruszył 23 września na południowy zachód w stronę Kamienia Koszyrskiego i Ratna. W marszu oddział podzielił się na dwie grupy, kolumna dowodzona przez kapitana Bończaka ruszyła w kierunku Brześcia, druga na Kowel. Trzy dni później oddział kapitana Bończaka został otoczony przez sowietów w pobliżu Zabłocic nad jeziorem Tur. Zasadzkę urządzili żołnierze z 2 Batalionu 32 Brygady Pancernej wspólnie z żołnierzami 487 Pułku Strzelców 143 Dywizji Strzeleckiej oraz grupą Ukraińców z OUN. Oddział na początku stawiał opór, jednak wobec ogromnej przewagi wroga, który dysponował czołgami T-26 i samochodami pancernymi, zmuszony był się poddać. Oddział który dostał się do niewoli liczył 130-200 żołnierzy. W pobliskiej Małorycie dokonano selekcji. Z grupy marynarzy wydzielono oficerów i podoficerów, zabrano płaszcze i uzbrojenie wojskowe. Następnie nakazano im iść do wsi Mokrany. Żołnierze dotarli tam popołudniem 27 września.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zbrodnia w Mokranach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.