Poszczególne przęsła wspierały się na krzyżowo ustawionych słupach. Egzekucja trwała niecałe dwie godziny i wstrząsnęła nawet niektórymi urzędnikami okupanta niemieckiego. Po zakończeniu mordu zwłoki pozostawiono na szubienicach przez kilka godzin. Na rynek mogli wówczas wejść mieszkańcy miasta. Zabrano je wieczorem (około godziny 18:00), na platformach konnych browaru Stanisława Saskiego, który także został powieszony. Ciała (w tym wcześniej zamordowanego Henryka Widmańskiego) przewieziono pod mur cmentarny przy ulicy Denkowskiej i umieszczono we wspólnej mogile (wyrobisko piaskowe). Rodziny nie mogły zabrać zwłok pomordowanych i nie wydano im żadnego dokumentu potwierdzającego śmierć członków rodzin. Zwrócono im jednak ubrania ofiar. W maju 1944 szczątki zostały chemicznie spalone przez niemiecki oddział (w mogiłę wtłoczono jakąś substancję żrącą).