Przybłęda – polski czarno-biały dramat filmowy z 1933 w reżyserii Jana Nowiny-Przybylskiego, zrealizowany na podstawie scenariusza Marcelego Tarnowskiego. Zdjęcia do filmu powstały na Huculszczyźnie (Żabie) oraz w warszawskim atelier Falanga, a w rolach głównych wystąpili Ina Benita i Zbigniew Staniewicz. Akcja filmu rozgrywa się w huculskiej wsi i opowiada o losach tajemniczej Maryjki, której pojawienie się w huculskiej społeczności prowadzi do narastającego konfliktu z mieszkańcami, tragedii i próby linczu.
Produkcja była szeroko promowana jeszcze w trakcie realizacji poprzez relacje prasowe podkreślające autentyczne plenery, udział miejscowej ludności oraz huculski folklor. Po premierze film spotkał się z przeważnie przychylnym przyjęciem krytyki, szczególnie za zdjęcia Alberta Wywerki, muzykę Jana Maklakiewicza oraz rozbudowane sceny zbiorowe, takie jak huculskie wesele, jarmark i finałowa sekwencja powodzi.
W późniejszych opracowaniach historyków filmu wskazywano, że mimo powierzchownego i folklorystycznie wystylizowanego obrazu Huculszczyzny Przybłęda wyróżniała się na tle współczesnej produkcji wykorzystaniem autentycznych plenerów, scen o walorach etnograficzno-dokumentalnych oraz próbami zastosowania nowocześniejszych środków wyrazu filmowego, m.in.