Działalność w podziemiu Po II wojnie światowej nadal mieszkał w Sompolnie. We wrześniu 1945 roku podjął naukę w gimnazjum w Kole, gdzie zetknął się z członkami podziemia niepodległościowego z oddziałów działających w rejonie Koła. Jesienią 1945 roku Wawrzyniakiem zainteresował się Urząd Bezpieczeństwa, został on aresztowany i zaproponowano mu współpracę z aparatem bezpieczeństwa. Wawrzyniak zgodził się donosić na kolegów z gimnazjum, po wypuszczeniu na wolność nie podjął jednak współpracy. W listopadzie 1945 roku wraz ze Stanisławem Dybowskim ps. „Kruk” i Mieczysławem Jarmińskim ps. „Wir” założył grupę konspiracyjną, przerwał także naukę w szkole, a znajomi poinformowali jego rodziców, że „poszedł do lasu”.
Następnie do grupy „Sępa” dołączyli także Józef Jaroszewski i Henryk Biliński. W czasie śledztwa Wawrzyniak przyznał, że do grupy należały 22 osoby. Na przełomie 1945 i 1946 roku poznał Zofię Grzęską, łączniczkę Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, która przekonała go do ucieczki z kraju. Między nimi doszło jednak do nieporozumienia i ostatecznie Wawrzyniak samodzielnie przekroczył granicę polsko-czechosłowacką, w Morawskiej Ostrawie został zatrzymany przez służby czechosłowackie i przekazany stronie polskiej.