Od roku 1964, gdy zaczął pojawiać się na festiwalu Jazz nad Odrą, grał w kolejnych zwycięskich składach z Trójmiasta: 1964 – Kwartet R. Kruzy (I nagroda w kategorii zespołów nowoczesnych), 1965 – Trio Włodzimierza Nahornego (I miejsce w kategorii modern jazzu), 1966 – Soul Brothers pod kier. Stanisława Cieślaka (II miejsce), Trio Stanisława Cieślaka (główna nagroda indywidualna dla lidera-puzonisty), 1967 – Kwintet Przemka Dyakowskiego (nagroda indywidualna dla skrzypka B. Marhuli), 1968 – zespół Piotra Nadolskiego i W. Nahornego (III nagroda dla trębacza P. Nadolskiego). Poza tym w 1967 roku wraz z Triem Włodzimierza Nahornego zdobył II nagrodę zespołową i nagrodę indywidualną dla basisty (nagrody wręczał Duke Ellington) podczas VI Internationaler Wettbewerb für Modern Jazz w Wiedniu. Wziął też udział w Wielkiej Gali z okazji X-lecia Flamingo w Filharmonii Bałtyckiej (13 marca 1968). W momencie gdy Ryszard Kruza wyemigrował na stałe do Budapesztu, a Włodzimierz Nahorny przeniósł się do Warszawy, w latach 70. został liderem i stanął na czele założonego przez siebie zespołu eksportowego działającego pod nazwą Voodoo Quartet, który grał muzykę taneczną i standardy jazzowe, zaś równolegle w tym samym składzie muzycy (jak i on sam) tworzyli cenioną formację jazzową Jerzy Lisewski Quartet.