Powierzchnia gładka, kremowa, z ciemniejszym, brązowawym środkiem. Blaszki Szerokie, początkowo jasnobrązowe, z wiekiem ciemniejące. Trzon Wysokość 2–5 cm, cienki, kruchy, cylindryczny, pusty w środku, sztywny, owłosiony, podłużnie prążkowany, białawy, przechodzący w żółtawy i brązowy. Miąższ Cienki, kremowy, o łagodnym zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki czerwonawo-brązowe lub ochrowe, gładkie, elipsoidalne. Cystydy z kulistą główką.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska stożkówki zamszowatej w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, w Europie, Azji, Afryce i na Nowej Zelandii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce do 2003 r. znane było tylko jedno stanowisko w Babiogórskim Parku Narodowym, podane w 1979 r. przez Annę Bujakiewicz. Kilka aktualnych stanowisk podaje internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Rośnie w lasach liściastych i iglastych, na poboczach dróg, wśród opadłych liści, na ziemi zmieszanej z resztkami drewna.
Przypisy
Kategoria:Gnojankowate Kategoria:Mykobiota Polski